İskambil oyunları adı verilen çeşitli oyunların oynandığı kartlar dizisidir. Bir iskambil kâğıdı dizisi (destesi) 52 kâğıttan oluşur. Her kâğıdın ayrı bir işareti ve anlamı vardır. Her destede 13 tane, özel işaretlerle öbürlerinden ayrılan dört çeşit kâğıt vardır. 13 kâğıttan oluşan takımlar maça (pik) kupa(kör), karo ve sinek (trefl) olarak adlandırılır. Özel bir kâğıt olan Joker (fanti),bazı oyunlarda kullanılır. İskambil kâğıdının ortaya çıkışıyla ilgili yeterli bilgi yoktur. Fal bakmaya yarayan çubuklardan ortaya çıktığı biçiminde bir görüş vardır. Rahipler, üzerinde dört ayrı işaret bulunan çubukları, sunağın üzerine atarlar ve çubukların durumuna göre tanrının buyruğunu yorumlarlardı. Avrupa’da yapılan destelerin en eskileri Lombardia’da Mantegna tarafından yapılanlardır (1470). Bu desteler 50 kâğıttan oluşurdu. Daha sonra 78 kâğıtlık Venedik Tarotlar’ı ortaya çıktı. XV. Yüzyıl’da destelerdeki kâğıt sayısı 97’ye çıktı. İspanyollar’ın Hombre destesinde 40 kâğıt vardı. Venedik’e öbür ülkelerden çok sayıda iskambil kâğıdının gelmesi üzerine 1441’de oyun kâğıtlarının ithali yasaklandı. XVI. Yüzyıl’da basımlarda tahta yerine bakır kalıplar kullanılmaya başlandı. Daha sonra oyun kâğıtlarının düz olan arkaları süslenmeye başladı. Fransa’da kâğıt yapımcıları kâğıtların kolay tanınabilmeleri için, siyah ve kırmızı olarak işaretlediler. Oyun kâğıtlarında öz yüzdeki resimler, Hint tanrısı Ardhanari’nin elinde tuttuğu dört işarete dayandırılmaktadır. Bu dört işarete dayandırılmak belli başlı dört kastı temsil etmekteydi. Bugün iskambil kâğıtlarıyla oynanan uluslar arası kuralları belirlenmiş oyunlar yanında, belli bölgelerde oynana pek çok kâğıt türü vardır.